روان درمانی و مشاوره خانواده، مزایا و خطرات

  1. صفحه اصلی
  2. اعصاب و روان
  3. روان درمانی و مشاوره خانواده، مزایا و خطرات
روان درمانی و مشاوره خانواده، مزایا و خطرات

روان درمانی و مشاوره خانواده، مزایا و خطرات

روان درمانی چیست؟


روان درمانی یا درمان روانشناختی( psychotherapy ) درمان اختلالات روحی، احساسی، شخصیتی و رفتاری با استفاده از روش‌هایی مانند گفتگو کردن با شخص بیمار، گوش دادن به حرف‌های بیمار و راهنمایی کردن او است. روان درمانی روشی است که توسط درمانگری آموزش دیده به شکل حرفه‌ای، با توجه به خاستگاه «اختلال تحت درمان»، انجام گیرد. روان درمانگری بر دوپایه «رابطه» و «ارتباطات» به شکل کلامی و غیر کلامی استوار است. رابطه‌ای حرفه‌ای بین بیمار و درمانگر است که مبتنی بر اصالت  جدیت، صمیمیت وآزادی  است.روان درمانی 1


روان درمانی کاربرد آگاهانهٔ روشهای بالینی و «مواضع میان فردی» است که از اصول روانشناسی رایج حاصل شده و هدف آن کمک به درمانگیران است که رفتارها، شناختها، هیجانها، و دیگر ویژگی‌های فردی خود را، در جهت درمان مطلوب تغییر دهند. رواندرمانی دارای سبکهای گوناگونی است به صورت نمونه برای درمان ترس مرضی ) روان درمانی به «سبک رفتاری» از چهار شیوه حساسیت زدائی منظم ،غرقه سازی،سرمشق گیری و تنش کاربردی  کمک می‌گیرد. در درمان اختلالات شخصیت ، روان درمانی تحلیلی یا روانکاوانه کاربرد دارد.بیشتر بدانیم :




  • اهداف روان درمانی

  • شیوه های روان درمانی

  • مزایای درمان روانکاوانه

  • خطرات روان درمانی چیست؟

  • نکات بسیار مهم در روان درمانی

  • روان درمانی تحلیلی

  • روان درمانی خودکشی

  • روان درمانی در منزل


اهداف روان درمانی


روان درمانی به یاد گرفتن در مورد خودتان کمک می کند. در بعضی از موارد، شما یاد می گیرید که چگونه گذشته را درک کرده و با زمان حال تطبیق دهید. در موارد دیگر شما از آن دسته از پاسخ های تان که مشکلاتی را در زندگی شما ایجاد می کنند، آگاه شده و شیوه های تغییرآنها را یاد می گیرید.




  • برطرف شدن علایمی که منجر به پریشانی شده اند

  • تغییر الگوهای رفتاری آشفته

  • بهبود روابط بین فردی

  • مقابله ی بهتر با استرس های زندگی

  • رشد شخصی و بالیدگی فردی


شیوه های روان درمانی


۱- روان بین فردی


در این سبک از درمان، بر روی زندگی فعلی و روابط درون خانواده، محیط کار و محیط اجتماع تمرکز می‌شود. در این روش درمانی فرد یاد می‌گیرد که چگونه شیوه‌ای را که با دیگران تعامل می‌کند مورد ارزیابی قرار دهد و راهبردهایی را برای حل مشکلات بین فردی بیاموزد. موضوعات رایج درمانی معمولا مربوط به مشکلات مربوط به تعامل با افراد مهم زندگی، مسایل مربوط به داغدیدگی‌های حل نشده، مشکلات موجود در محیط کار وغیره می‌شود.


۲- رفتاردرمانی


هدف رفتار درمانی تغییر رفتارهای ناسالم وناخواسته از طریق دادن پاداش، تقویت و حساسیت زدایی است. حساسیت زدایی یا درمان مواجهه‌ای فرایندی است که در آن فرد با موضوعی که او را مضطرب می‌کند مواجهه می‌شود و با پاسخ‌های ناخواسته به مقابله می‌پردازد. در رفتار درمانی معمولا به همکاری افراد دیگر به خصوص اعضای مهم خانواده و دوستان نزدیک مراجع نیاز است.                                       روان درمانی 3


۳- شناخت درمانی


هدف شناخت درمانی شناسایی و تصحیح الگوهای فکری تحریف شده است که منجر به بروز عواطف و رفتارهای مشکل ساز می‌شود. در شناخت درمانی سعی بر این است که الگوهای فکری متعادل‌تری جایگزین این الگوهای فکری مخرب شوند. همانند رفتار درمانی در درمان شناختی نیز تمرکز بر روی مشکلات فعلی مراجع است تا تعارضات مربوط به گذشته فرد.


۴- درمان شناختی - رفتاری (CBT)


این نوع از روان درمانی شامل ترکیب درمان رفتاری و درمان شناختی است و هدف آن شناسایی باورها ورفتارهای ناسالم و منفی و جایگزین کردن آنها با رفتارها و باورهای سالم‌تر است. شکل معمول CBT جلسات ۴۵ دقیقه‌ای هفتگی است و در این درمان به مراجع تکالیف مختلف خانگی داده می‌شود.


مزایای درمان شناختی - رفتاری


رویکردهای شناختی رفتاری برای درمان مسائل خاص می‌توانند بسیار اثربخش باشند. در بیشتر مواقع، روش‌های شناختی و رفتاری برای درمان یک اختلال با یکدیگر ترکیب می‌شوند. مثلا درمانگری که به درمان مراجعه کننده‌ای مبتلا به اضطراب اجتماعی می‌پردازد، هم به او در شکل دادن الگوهای فکری دقیق‌تر کمک می‌کند و هم بر روی رفتارهای خاصی، نظیر کناره‌گیری اجتماعی، تمرکز می‌نماید.


۵- درمان روانکاوانه


روانکاوی یکی از رایج‌ترین سبک‌های روان‌درمانی است که بر پایه نظریه روان‌تحلیل‌گری بنا شده است. در این نظریه اعتقاد بر این است که رفتار انسان توسط تجارب گذشته او تعیین می‌گردد. روانکاوان اعتقاد دارند که رویدادهای کودکی و احساسات، افکار و انگیزه‌های ناخودآگاه در بیماری ذهنی و رفتارهای ناسازگارانه، نقش دارند.


تمرکز این درمان به روی افزایش آگاهی مراجع از رفتارها و افکار ناهشیار و بدست آوردن بینشی درباره احساست و انگیزه‌هایش است. درمانگران در این شیوه درمانی از تکنیک‌های مختلفی اعم از کاوش تجارب زندگی فرد، مقابله با هیجان‌ها، باورها ورفتارها و تفسیر افکار ورفتارها استفاده می‌کنند. مراجع معمولا روانکاو خود را چند بار در هفته و برای چندین سال باید ملاقات کند.


مزایای درمان روانکاوانه


با وجودی که انتقادات زیادی از این روش درمان به عمل آمده و بسیاری آن را پرهزینه، زمانبر و معمولا ناکارآمد می‌دانند اما این روش دارای مزایایی نیز هست. درمانگر محیط غیرانتقادی، راحت و همدلانه‌ای را فراهم می‌سازد که شخص مراجعه کننده، خود را برای نشان دادن و آشکار ساختن احساسات یا اعمالی که به استرس یا تنش در زندگیش انجامیده، راحت حس می‌کند. در بیشتر مواقع، همین در میان گذاشتن این عوامل فشار روحی با یک نفر دیگر، خود می‌تواند اثر مثبتی داشته باشد.


روان درمانی 3



خطرات روان درمانی چیست؟


به‌طور کلی، خطر و اثرات روان درمانی بسیار اندک است. اما از آنجا که ممکن است به‌واسطه‌ی آن احساسات و تجارب دردناکی کشف بشوند ممکن است از نظر احساسی، آزردگی پیش آید. چنانچه روان‌درمان‌گری ماهر بتواند نوع و شدت مشکل را به‌درستی شناسایی کند، میزان خطرات و آزردگی‌ها کاهش پیدا می‌کند.


مهارت‌های مواجهه با مشکلات می‌تواند ترس‌ها و احساسات منفی را به حداقل برساند.



نکات بسیار مهم در روان درمانی



  1. هرگز از طریق چت با هیچ فردی وارد ارتباط درمانی نشید، هرگز چنین روشی در دنیای رواندرمانی روش حرفه ای محسوب نمیشه

  2. در هیچ روش رواندرمانی لمس بدن(جز دست دادن در موقع سلام و احوالپرسی که اون هم بایستی در بستر فرهنگی متناسب با خودش رخ بده) به هر شکل و فرمی قابل قبول نیست حتی بین دو جنس موافق.

  3. هیچ روانشناسی بیرون از جلسه درمان حق نداره که با مراجع در ارتباط قرار بگیره، جز در صورت لزوم پیگیری وضعیت مراجع در شرایط بغرنج یا با هدف درمان از سوی متخصص رفتار درمانگر.

  4.  هرگز یک روانشناس حرفه ای، بیرون از مطب حق “قرار گذاشتن” و ملاقات با مراجع کننده اش رو نداره.

  5. ازدواج و برقرای دوستی با مراجع کننده، رفتار منع شده است.

  6. روانشناس حق تجویز دارو برای مراجعینش رو نداره و قطعا بایستی توسط روانپزشک در صورت نیاز،دارویی تجویز بشه

  7. درمانگر حق فیلمبرداری از جلسه رو نداره مگر اینکه از شما بصورت مکتوب اجازه رسمی گرفته باشه و دلایل فیلمبرداری رو برای شما ذکر کرده باشه

  8. لطفا تا وقتی از صلاحیت شخصیتی و حرفه ای متخصصی مطمئن نشدید راز زندگیتون رو بر ملا نکنید

  9. حفظ اطلاعات بصورت محرمانه مهمترین فاکتور محسوب میشه، مگر وقتی از سیستم قضایی برای شهادت در دادگاه احضار بشه یا احساس کنه خطر خودکشی یا دگرکشی وجود داشته باشه می تونه بخشی از اطلاعات رو فاش کنه.


با این اطلاعات اخیر مروری اجمالی بر برخی انواع روان درمانی میپردازیم :



روان درمانی تحلیلی


در حیطه علم روانشناسی رویکردهای درمانی متفاوتی وجود دارند که هریک با توجه به اهداف مورد نظر در حیطه های مختلف درمانی بکار گرفته می شوند. روان درمانی تحلیلی اولین رویکرد علم روانشناسی محسوب می شود که توسط زیگموند فروید و شاگردانش به صورت نظریه مطرح و بکار گرفته شده است و تا کنون نیز طرفداران خاص خود را دارد.همانطور که اشاره شد اولین روانشناسی که رویکرد روان درمانی تحلیلی را مطرح کرد زیگموند  فروید بود. از دیدگاه فروید ساختار روان هر فرد متشکل از سه بخش نهاد، ایگو و سوپرایگو می باشد.


این تعابیر در رویکردهای گوناگون با عناوینی شبیه و گاه جایگزین بکار می رود ازجمله در رویکرد تحلیل روابط متقابل (TA)  که خود ریشه در روان درمانی تحلیلی دارد و توسط اریک برن پایه ریزی شده با نام کودک، بالغ و والد کاربرد دارد که برای عموم قابل درک تر می باشد. زیگموند فروید با تکنیک های درمانی از جمله تداعی آزاد، تحلیل، هیپنوتیزم به آسیب های مراجعین خود که از کودکی با آنها همراه شده بود و منجر به ایجاد تغییر در عملکرد روزانه یا رفتاری فرد می شد رسیدگی می کرد.


در این رویکرد درمانگر ابتدا به مسائل کنونی که فرد را درگیر کرده و بررسی مشکلات روزمره را بررسی می کند، سپس با رجوع به دوران کودکی ریشه های مسائل درونی فرد یافت شده و با تکنیک های تخصصی درمانی آسیب های دروان کودکی او درمان شده و از لایه های عمیق درونی به لایه های بیرونی تر فرد رسیده تا مشکلات روزمره و مسائل کنونی او نیز برطرف خواهد شد.                                                   روان درمانی 4


همچنین دراین درمان فرد آگاهی به مکانیزم های دفاعی خود و مقاومت های خود دربرابر تغییرات آگاهی پیدا کرده و نوعی بینش و خودآگاهی به روند عملکرد ذهن در این درمان اتفاق می افتد.این درمان به دلیل پروسه های عمیق و تحلیل آنها از درمانهای دیگر طولانی مدت تر خواهد بود. البته طول درمان با توجه به ظرفیت ایگوی افراد و نوع مشکل و همکاری خود فرد در طی جلسات، همگی می توانند در طولانی تر شدن روند کار تاثیرگذار باشند.



روان درمانی خودکشی


بسیاری از آدم‌هایی که به طور جدی به خودکشی فکر می‌کنند، دوست ندارند بمیرند. در واقع، آنها خودکشی را به عنوان راه‌حلی برای یک مشکل و راهی برای پایان دادن به درد و رنج‌شان می‌بینند. افرادی که به طور جدی به خودکشی فکر می‌کنند، احساس نا‌امیدی و درماندگی دارند و فکر می‌کنند بی‌ارزش هستند. شخصی که احساس ناامیدی دارد معتقد است که هیچ کس نمی‌تواند در حل یک رویداد یا مشکل خاص او را کمک کند. کسی که احساس درماندگی دارد بی‌حرکت می‌ماند و قادر نیست برای حل مشکلات گام بردارد. فردی که احساس بی‌ارزشی دارد به خاطر شکست‌های شخصی از پا درآمده‌است.


خودکشی، مرگِ ناشی از صدماتی است که شخص عمدا به خودش وارد می کند. قصد، فکر، آماده سازی، تلاش ناموفق یا ناکام در بررسی خودکشی مورد اهمیت هستند. شواهد نشان می دهند خودکشی بین افراد ۲۴-۱۵ سال سومین و در بین افراد ۴۴-۲۵ سال چهارمین علت مرگ است. همچنین مهم است بدانیم الگوی خودکشی در کشورهای مختلف متفاوت است.


* اقدام کنندگان به خودکشی به ترتیب، ۴ دسته هستند:


۱- «اقدام کنندگان ناامید» برانگیزاننده ی اصلی در این افراد ناامیدی ست. ناامیدی در اکثر اختلالات روانپزشکی وجود دارد اما در افسرده ها شایع تر است.


۲- «اقدام کننده های نمایشی یا تکانه ای» دومین گروه هستند که تحت تاثیر هیجان، برانگیختگی یا جلب توجه دست به خودکشی می زنند.


۳- «اقدام کنندگانی که تحت تاثیر توهمات دستوری دست به خودکشی می زنند» و اغلب در طیف بیماران روانپریش قرار دارند.


۴- «اقدام کننده های منطقی» چهارمین گروه می باشند که تحت تاثیر دلایل منطقی مرگ را انتخاب می کنند. این افراد به ندرت طالب درمان هستند و اغلب به بیماری جسمی بدخیم مبتلا هستند.


نکته مورد اهمیت اینجاست که برای هر چهار گروه بایستی اقدام درمانی صورت گیرد. 


روان درمانی 5


اگر فکر خود کشی در سرتان دارید، با کسی در مورد احساسات‌تان صحبت کنید. این مهم است که به یاد داشته باشید افرادی وجود دارند که مایل هستند با شما در مورد افکار مرتبط خودکشی‌ صحبت کنند و توانایی این کار را دارند. با درمان مناسب، حتی به آدم‌هایی که خیلی زیاد به خود کشی فکر می‌کنند نیز می‌توان کمک کرد تا احساس بهتری نسبت به زندگی پیدا کنند.


آدم‌هایی که شما می‌توانید به صحبت کردن با آنها فکر کنید، عبارتند از:




  • یکی از اعضای خانواده، دوست، یا مشاور روانی.

  • یک فرد متخصص در زمینه‌ی پزشکی و سلامت، مثل دکتر یا مشاور.

  • دیگر منابع سلامت روانی، مانند سازمان بهداشت روانی جامعه یا برنامه‌های کمک به کارمندان.


روان درمانی در منزل


در موارد زیر بهتر هست خدمات مشاوره خانواده ،روانشناسی و روانپزشکی در منزل ارائه گردد


۱. در بیماران کهنسال که ناتوانی جسمی دارند و قادر به راه رفتن نیستند.
۲. در بیماران مبتلا به ناتوانی عقلانی یا عقب ماندگی ذهنی.
۳. در بیماران مبتلا به دمانس یا آلزایمر که کنترلی بر حرکات خود ندارند.
۴. در مواردی که نیاز به مشاوره و رواندرمانی هست و فرد مربوطه راضی به مراجعه به مرکز مشاوره نیست.
۵. در موارد تهدید به خودکشی.
۶. در صورتی که شما وقت لازم برای مراجعه به مرکز مشاوره ندارید.
۷. در صورتی که شما مایل به خروج از منزل نیستید.
هزینه حضور روانپزشک و روانشناس عبارت است از هزینه ویزیت و مشاوره که برابر با همان هزینه ای است که در مرکز مشاوره دریافت میگردد به اضافه هزینه ناشی از ایاب و ذهاب و وقتی که صرف ایاب و ذهاب میگردد.


همراهان گرامی با اندکی مطالعه ورجوع به مراکز روان درمانی  و شرکت در کلاسهای روان درمانی و مشاوره خانواده میتوانید افق روشنی را برای درمان مددجویان خود متصور شوید.


روان درمانی و مشاوره خانواده، مزایا و خطرات
5 (100%) 1 vote

افزودن دیدگاه0

2 × دو =

logo-samandehi